Iedere week is er weer iemand aan het woord om zijn of haar ervaringsverhaal te delen. Want hoe ga je om met een chronische psychische of fysieke aandoening? Iedereen doet dat op zijn eigen manier en juist daarom kan het verhaal van een ander zo waardevol zijn; hieruit kun je nieuwe inspiratie, motivatie en hoop halen om stappen te gaan zetten. Misschien wordt er wel dé tip gegeven die jij zocht! Vandaag is Manon aan het woord.

Ervaringsverhaal Manon: NAH, rolstoelgebonden & blogger/vlogger

Hoe ga je er mee om als je in een rolstoel zit? En hoe deel je je dag in, als je maar beperkte concentratie hebt, veel moe bent en moeite hebt met het verwerken van informatie? Manon heeft NAH, niet aangeboren hersenletsel door een ongeluk wat ze kreeg toen ze nog jong was. Sinds dien heeft ze last van de gevolgen hiervan. Hoe ze er mee omgaat? Dat deelt ze graag met je.

1. Kun je in het kort iets over jezelf vertellen?

Ik ben 27 jaar en woon in Utrecht. Ik heb HBO Personeel & Arbeid gestudeerd en daarna heb ik gewerkt als recruitment consultant. Ik hielp mensen met een beperking aan het werk. Hier had ik heel erg veel plezier in. Begin 2018 ben ik gestopt met werken, omdat dit fysiek niet meer haalbaar was voor mij en omdat ik meer tijd en aandacht aan mijn fysieke conditie moest gaan besteden.

Sindsdien doe ik vrijwilligerswerk als vlogger voor Nationale Vereniging de Zonnebloem en maak ik video’s en blogs over leven met een beperking op mijn eigen website en YouTube-kanaal. Dit is mijn grootste hobby. Ik houd ervan om creatief bezig te zijn en een concept te bedenken voor een video en dat daarna zelf helemaal uit te werken.

Daarnaast houd ik van shoppen, uit eten gaan en leuke dingen doen met vrienden en familie.

2. Welke chronische aandoening (lichamelijk/psychisch) heb je en sinds wanneer? Wat houdt dit voor jou in?

Ik heb Niet Aangeboren Hersenletsel door een auto ongeluk op 24 december 1996. Dit houdt in dat het gedeelte van mijn hersenen dat de motoriek in mijn lichaam aanstuurt is beschadigd. Motoriek heeft betrekking op alles: bewegen, spraak, ademhaling, evenwicht. Dus eigenlijk is alles een klein beetje aangetast. Daarom ben ik sinds het ongeluk afhankelijk van een rolstoel.

Daarnaast heb ik ook cognitieve beperkingen overgehouden aan het ongeluk, zoals een vertraagde informatieverwerking, moeite met concentreren en snel overprikkeld en daardoor snel vermoeid.

3. Wat helpt jou om hier zo goed mogelijk mee om te gaan?

De lieve mensen om mij heen, zoals mijn familie, geweldige vriend, vriendinnen en een mental coach. Daarnaast probeer ik altijd dankbaar te zijn voor de kleine geluksmomentjes in het leven, zoals wakker worden en zien dat de zon schijnt vandaag of een plantje in huis die nieuwe bloemen krijgt.

Ook wordt ik heel erg blij van alle mooie en leuke momenten die ik ondanks mijn beperking kan/mag beleven ondanks mijn beperkte energieniveau. Daar kan ik nog lang van nagenieten.

4. Wat belemmert jou in het dagelijks leven en hoe ga je hiermee om?

Hetgeen wat mij belemmert in het dagelijks is dat alles wat ik wil doen veel meer tijd kost. Mijn ochtendroutine kost mij bijvoorbeeld al minimaal 2 uur vanaf het moment dat ik mijn bed uit ben tot ik klaar ben om de deur uit te gaan.

Daarnaast ervaar ik mijn rolstoel niet als de grootste belemmering. Ik woon in een aangepaste woning en mijn wereldje is best goed aangepast op mijn beperking. Maar wat ik frustrerend vind, zijn de cognitieve beperkingen. Ik moet iedere week een weekplanning maken om mijn energie goed te verdelen en voldoende rustmomenten in te bouwen. Ik vind het lastig dat ik altijd meer wil dan dat ik kan qua tijd en energie.

5. Heb je een uitkering of maak je gebruik van toeslagen of voorzieningen om jouw situatie wat gemakkelijker te maken?

Sinds maart 2018 ben ik volledig afgekeurd en ontvang ik een IVA-uitkering. Voor mijn vrijwilligerswerk voor de Zonnebloem krijg ik een vrijwilligersvergoeding die niet meetelt voor mijn inkomen. Dit is een leuk extraatje waar ik leuke dingen van kan doen.

6. Hoe plan jij alles zodat je balans houdt tussen school, werk of dagbesteding en vrije tijd?

Dit doe ik door middel van een weekplanning. Hierin zet ik aan het begin van de week alle activiteiten die de komende week op het programma staan en plan ik ook mijn rustmomenten in. Ik rooster tijd in voor mijn persoonlijke verzorging, therapieën en tijd voor administratie. Ook etentjes met vrienden en quality time met mijn vriendje plan ik in. Wanneer iemand mij dan vraagt of ik tijd heb om iets leuks te doen, kan ik gemakkelijk zien of ik daar nog ruimte voor heb.

7. Wat wil jij meegeven aan andere chronisch zieke jongeren?

Met mijn blog en social media kanalen wil ik andere mensen laten zien wat het leven met een beperking inhoudt. Ook deel ik tips hoe je het leven met een beperking af en toe net iets leuker of makkelijker kunt maken. Ik hoop dat ik voor andere mensen met een beperking een online vriendin kan zijn waar zij inspiratie, herkenning en steun uit halen. Ik vind het geweldig wanneer mensen met een beperking elkaar steunen in wat ze doen en ik vind het belangrijk dat mensen zich gezien voelen.

Als je een beperking hebt, heb je soms (misschien wel: vaak) het gevoel dat je buiten de maatschappij valt, maar ieder mensen is mooi en waardevol op zijn of haar eigen manier. Ik hoop dat ik dat aan mensen mee kan geven.

Volg Manon via haar eigen website

Wil je Manon blijven volgen? Dat kan! Neem eens een kijkje op haar website Manonvandenheuvel.com, of volg haar via Facebook of Instagram. Zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen.

Dankjewel Manon, voor het delen van jouw verhaal!

 

Nog even verder lezen over onderwerpen uit Manon haar verhaal?

 

Vorig ervaringsverhaal:

 

Blijf op de hoogte van ECJP via Facebook en Instagram

Reacties

Lettertype vergroten
Draai contrast om