Ervaringsverhaal Martine: PDD-NOS & vrijwilliger voor jongeren

Martine header

Ervaringsverhaal Martine: PDD-NOS & vrijwilliger voor jongeren

Het hebben van een chronische (psychische of lichamelijke) aandoening voelt soms erg eenzaam. Juist daarom delen we iedere zondag een ervaringsverhaal van jongeren die zelf struggelen met fysieke of mentale klachten. Op deze manier willen we je laten zien dat je absoluut niet de enige bent en ons doel is dat jij uit deze verhalen wat tips, inspiratie en handvatten kunt halen.

Ervaringsverhaal Martine: PDD-NOS & vrijwilliger voor jongeren

Vandaag deelt Martine haar verhaal. Ondanks het feit dat ze momenteel geen betaald werk kan doen, zit ze absoluut niet stil. Als vrijwilliger zet ze zich in voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt. Vandaag deelt ze haar verhaal.

1. Kun je in het kort iets over jezelf vertellen?

Mijn naam is Martine en ben 32 jaar oud. Helaas is betaald werk voor mij op dit moment nog niet mogelijk, echter weerhoud dit mij niet om iets te doen voor de maatschappij. Ik zet me al een aantal jaar in voor jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt als Realist bij verschillende projecten.

Zo hebben wij het project HARRIE, tijdens deze training worden de deelnemers opgeleid tot HARRIE, als Realist geef ik dan een pitch en vertel de deelnemers wat het is om een afstand tot de arbeidsmarkt te hebben en wat dat betekend tijdens het werken.

Daarnaast ben ik ook actief betrokken bij de werkgroep participatie. Wij houden ons bezig met het beleid, waar wij in vergaderingen met elkaar over sparren. Ook spreken wij met Tweede Kamerleden.

En als laatste ben ik betrokken bij de REALISTEN Academie. Bij de REALISTEN Academie gaan realisten werkgevers en studenten de realiteit onder ogen laten zien over hoe het is om met iemand met een arbeidsbeperking te werken en belangrijker nog: hoe we met elkaar de schouders eronder zetten om een arbeidsmarkt toegankelijk te maken voor iedereen!

2. Welke chronische aandoening (lichamelijk/psychisch) heb je en sinds wanneer? Wat houdt dit voor jou in?

Ik heb een lichte vorm van autisme, de officiële diagnose heb ik gekregen op 22-jarige leeftijd. Wat niet betekende dat ik niet eerder wist dat er iets aan de hand was. Op mijn zestiende kreeg ik last van een angststoornis, hiervoor kwam ik toen in behandeling bij een psycholoog, echter hielp dat niet echt.

Toen ik 18 was, stond tijdens in de week van de psychiatrie Borderline centraal, mijn moeder herkende mij hierin. Samen met mijn moeder ben ik toen naar de psychiater geweest, hij heeft toen die diagnose zonder verder onderzoek overgenomen.

Toen ik 21 was kwam ik terecht bij sociaal psychiatrisch verpleegkundige die twijfelde aan de diagnose. Na een gesprek met een psycholoog die gespecialiseerd was in autisme was het voor haar duidelijk en zijn er onderzoeken gestart waaruit bleek dat ik PDD-NOS had. Helaas komt het bij vrouwen veel vaker voor dat ze eerst andere diagnoses krijgen, voordat het vaak duidelijk wordt dat ze een vorm van autisme hebben.

3. Wat helpt jou om hier zo goed mogelijk mee om te gaan?

Wat mij helpt om hier in het dagelijks leven mee om te gaan is dat ik naar me zelf durf te kijken. Dat ik durf te kijken naar mijn kwaliteiten maar ook naar mijn valkuilen en hoe ik kan groeien, dat is niet altijd even makkelijk.

Wat mijn nog meer helpt is praten over de dingen die even niet zo lekker gaan. Een keer per week komt er een ambulant begeleider bij mij thuis waar in alles mee kan bespreken. Ook heb ik een hele lieve man die mij goed helpt en een goede vriendin waar ik ook heel veel mee kan bespreken en mij altijd een luisterend oor biedt.

4. Wat belemmert jou in het dagelijks leven en hoe ga je hiermee om?

Wat mij belemmert in het dagelijks leven dat ben ik zelf, ik ben iemand die heel ambitieus is en dan gebeurd het met enige regelmaat dat ik de lat voor mezelf te hoog leg. In plaats van dat ik de lat wat lager leg, blijf ik springen om er vervolgens achter te komen dat ik er op die manier nooit bij kan komen, hoe hoog ik ook blijf springen.

Hoe ik daar mee om ga blijft lastig, ik probeer de lat wat lager te leggen, maar in mijn enthousiasme leg ik hem vaak toch weer te hoog.

Ook raak ik snel overprikkeld waardoor ik vaak maar weinig energie heb, dat betekend voor mij dat ik vaker keuzes moet maken in wat ik wel en niet kan doen. Hierdoor moet ik soms goed plannen en soms een feestje overslaan omdat mij dat teveel energie kost.

5. Heb je een uitkering of maak je gebruik van toeslagen of voorzieningen om jouw situatie wat gemakkelijker te maken?

Sinds mijn diagnose autisme ontvang ik een WAJONG uitkering waardoor ik iedere maand een vast inkomen heb. Daarnaast ontvang ik via de WMO zorg in natura waardoor het voor mij mogelijk is om op die manier mijn ambulant begeleider te betalen.

6. Hoe plan jij alles zodat je balans houdt tussen school, werk of dagbesteding en vrije tijd?

Ik dit moment doe ik alleen vrijwilligerswerk, dit zijn geen vaste dagen en is ook niet wekelijks. Ik ben dus heel veel thuis, ik probeer wel een dagritme aan te houden al is dat soms ook best lastig als je geen werk of een dagbesteding hebt.

Als ik wel vrijwilligerswerk heb zorg ik dat ik de dagen ervoor en de dagen erna niet te veel activiteiten heb staan, zodat ik genoeg tijd heb om weer bij te komen.

7. Wat wil jij meegeven aan andere chronisch zieke jongeren?

Wat ik andere nog mee wil geven is alles kan als jij er maar in gelooft. Blijf geloven in jezelf en blijf vooral dromen, als je doel voor ogen hebt kom je er wel, soms met wat kleinere stappen, maar komen doe je er wel.

Ook houdt ik sinds kort een blog bij op Facebook waarbij ik over verschillende thema’s schrijf, al dan niet autisme gerelateerd. Dat blog schrijf ik ook voor mezelf om soms wat meer over bepaalde thema’s na te denken. Natuurlijk schrijf ik het ook voor anderen, ik hoop dat mensen zich in mijn verhalen herkennen en dat ik ze op die manier kan inspireren.

Lees meer over Martine en haar vrijwilligerswerk

Wil je op de hoogte blijven van Martine? Je kunt haar volgen via haar eigen Facebook-pagina. Ben je benieuwd naar de instanties waar ze vrijwilligers werk voor doet? Lees dan meer over het project HARRIE en over de REALISTEN academie.

Dankjewel Martine, voor het delen van jouw verhaal!

 

Verder lezen over onderwerpen uit Martine haar verhaal?

Vorig ervaringsverhaal:

 

Blijf op de hoogte van ECJP via Facebook en Instagram

Geef een reactie:
Meer artikelen

Hulp nodig?

App of mail ons:

More Posts

Of bericht ons op Facebook:

Ervaringscentrum Jong Perspectief...

is dé plek voor en door jongeren met een chronische aandoening of beperking.

Bij ECJP is kun je je vraag of situatie kwijt kunt en vind je praktische steun.

Lees herkenbare ervaringsverhalen en nuttige informatie die je verder helpt met jouw situatie! We zijn er om het het gemakkelijker te maken om keuzes te maken en om twijfels weg te nemen, zodat we met elkaar het maximale uit het leven kunnen halen.

Lettertype vergroten
Draai contrast om
Scroll naar top