Ervaringsverhaal Rick: ADHD, burn-out en hulp vanuit de WMO

Rick2

Ervaringsverhaal Rick: ADHD, burn-out en hulp vanuit de WMO

Iedere week delen we een ervaringsverhaal van een jongere met psychische of fysieke klachten en dan vooral gericht op de vraag: Hoe ga je er mee om? Op deze manier willen we andere jongeren inspireren en laten zien dat ze niet de enige zijn met fysieke of psychische struggles. Wellicht kun je uit de verhalen wat dingen uit halen die voor jezelf ook handig zijn. Mooie manier om elkaar vooruit te helpen, toch?

Ervaringsverhaal Rick: ADHD, burn-out en hulp vanuit de WMO

Vandaag is Rick aan het woord (de eerste man die zijn verhaal wil delen, hoera!!). Rick is geboren met ADHD en heeft 3 jaar geleden een burn-out gehad waardoor zijn wereld instortte. Momenteel is hij druk bezig om dit weer op te bouwen, gelukkig hoeft hij dit niet alleen te doen. Hij zit in de bijstand en krijgt hulp vanuit de WMO. Hoe Rick het allemaal aanpakt, dat lees je in zijn verhaal.

1. Kun je in het kort iets over jezelf vertellen?

Rick Langerak, 25 jaar geboren en getogen in Den Haag en woon nu in Leidschendam. Ik studeer alweer zo’n 3 jaar niet haha, maar sinds kort wel begonnen met een kleine baantje voor 8 uur de week en straks 10 a 18 uur in de zomer. Van origine ben ik een band manager/event organisator, maar heb nu na een break een carrièreswitch “moeten” maken.

Hobby’s? Hoeveel mag ik er noemen? Muziek luisteren, gamen, tijd met familie, gezellig doen met vrienden, daarnaast doe ik aantal online races organiseren met een (online)race community.

2. Welke chronische aandoening (lichamelijk/psychisch) heb je en sinds wanneer? Wat houdt dit voor jou in?

Sinds ik klein ben heb ik een ADHD stempel, klopt er af en toe migraine aan en sinds 2016 zit ik in een burn-out.

Wat het voor mij inhoudt? ADHD heb ik al jaren en is een onderdeel van mij, waar je vrij weinig aan kan sleutelen waardoor je het meer onder controle krijgt, maar dat is een geleidelijk proces en niet iets waar ik mij voor schaam of vervelend vind.

Mijn burn-out daarentegen heeft heel mijn leven omgegooid en vaak ook ziek gemaakt. Ik zie het als een achtbaan vol emotionele en fysieke ups en downs, uiteindelijk wordt het langzamerhand wel een gewenning en daardoor beter.

3. Wat helpt jou om hier zo goed mogelijk mee om te gaan?

Ja lastig, het leren accepteren is een van het moeilijkste wat men moet aanleren, het is nieuw en het hoort niet bij je is waar je in het begin tegen aanloopt/voelt.

Burn-out zelf is iets met 9000 puzzelstukjes en er verschuift er soms een paar stukjes waardoor vele andere zaken ineens makkelijker of juist moeilijker worden.

Veel praten, veel inlezen en uiteindelijk om hulpvragen helpt de ontwikkeling tot iets positiefs (denk ik).

4. Wat belemmert jou in het dagelijks leven en hoe ga je hiermee om?

Het belemmert mij op emotionele gebied om niet getriggert te worden door bepaalde opmerkingen of gebeurtenissen. Grote druktes zoals festivals en events zijn vaak een twijfelgeval want ik ben bang voor paniekaanvallen o.i.d.

Veel piekeren, veel keuzes afwegen zonder neutralere gevoel e.d.

Minder geneigd om gedachteloos te reizen met OV, tram/bus/trein was vroeger een ontspanningsmoment tussen 2 locaties, nu eigenlijk een bron van stress als ik in een slechte bui ben.

5. Heb je een uitkering of maak je gebruik van toeslagen of voorzieningen om jouw situatie wat gemakkelijker te maken?

Ik heb een bijstand ruim 2 jaar met bepaalde hulp (lees: WMO) en daardoor kon mijn leven richting een 0 punt, althans zover het lukt.

Naast emotionele stress is vooral geldstress een van de grotere zorgen die een mens kan hebben in mijn ogen, want helaas draait alles in het leven om geld.

Dankzij de gemeente kon ik werken aan mijn herstel en het is een niet-stoppende-proces voorlopig maar ik ben wel begonnen met parttime werk en heb er veel naar mijn zin daar en uiteindelijk wil je natuurlijk zelfstandig je knaken verdienen toch?!

Maar een bijstand aanvragen zien veel mensen als een aanval op je trots, terwijl de meeste gemeente er juist zijn om je te helpen, althans ik heb geluk gehad. In andere regio’s hoor je andere (negatieve) verhalen.

6. Hoe plan jij alles zodat je balans houdt tussen school, werk of dagbesteding en vrije tijd?

In mijn beleving heb je nooit echt vrije tijd als je er niet van kan genieten en/of kan waarderen, die sleur heb ik heel lang gehad dat men dacht dat ik altijd vrije tijd had, maar in mijn beleving was elke dag een gevecht.

Tegenwoordig werk ik elke weekend en in de zomer meerdere dagen i.v.m (kleinschalige)horeca dus mijn werk is andermans vrije tijd gebruiken om te werken.

Door de weeks plan* ik een aantal vaste zaken in: WMO gesprekken, familie/vrienden, huishouden en donderdag/vrijdag gebruik ik om me op te laden voor het werkweekend. In de zomer werk ik een aantal dagen erbij, dus wordt het weer een wisseling.

*Een ADHD’er die voor zichzelf een planning maakt. dat moet ik nog leren hoor, want mijn agenda is dan wel geordend, maar mijn hoofd is een chaos.

7. Wat wil jij meegeven aan andere chronisch zieke jongeren?

Praat vooral ondanks alles met mensen in je omgeving, met je huisarts, met een leraar op school of zelfs met je baas wanneer je tegen problemen aan loopt.

Online zijn er praatgroepen zoals ECJP waar je je ei kwijt kan, maar ook offline zijn er genoeg buurt huizen of welzijnscentrums waar je tijdens een bakkie thee je verhaal kwijt kan.

Het is niet altijd makkelijk, maar zonder communicatie gaat alles nog moeilijker en eindig je soms in een fase waar niemand gelukkig van wordt.

De misvatting is vaak: men ziet het vast wel als het slecht gaat, maar vaak zien mensen dat dus niet dat er iets is.

Dankjewel Rick, voor het delen van jouw verhaal!

 

Verder lezen over onderwerpen uit Rick zijn verhaal?

 

Vorig ervaringsverhaal:

 

Blijf op de hoogte van ECJP via Facebook en Instagram

Geef een reactie:
Meer artikelen

Hulp nodig?

App of mail ons:

More Posts

Of bericht ons op Facebook:

Ervaringscentrum Jong Perspectief...

is dé plek voor en door jongeren met een chronische aandoening of beperking.

Bij ECJP is kun je je vraag of situatie kwijt kunt en vind je praktische steun.

Lees herkenbare ervaringsverhalen en nuttige informatie die je verder helpt met jouw situatie! We zijn er om het het gemakkelijker te maken om keuzes te maken en om twijfels weg te nemen, zodat we met elkaar het maximale uit het leven kunnen halen.

Lettertype vergroten
Draai contrast om
Scroll naar top