Ervaringsverhaal Sharon: Artrose in knie & meniscus transplantatie

Sharon header

Ervaringsverhaal Sharon: Artrose in knie & meniscus transplantatie

Iedere zondag laten we een jongere met een chronische aandoening aan het woord om zijn of haar verhaal te delen. Het voelt vaak erg eenzaam om een fysieke of psychische klachten te hebben, maar juist door deze ervaringsverhalen willen we laten zien dat je niet de enige bent. Hopelijk kun je (h)erkenning vinden in de verhalen en biedt het inspiratie, motivatie en handige tips die je misschien zelf ook kunt toepassen. 🙂

Ervaringsverhaal Sharon: Chronische knie pijn & meniscus transplantatie

Vandaag is Sharon aan het woord, die na een ongelukkige val op jonge leeftijd haar meniscus dubbelklapte en inscheurde waar ze nu nog steeds last van heeft. Ondanks de chronische knie pijn en vermoeidheid, staat ze positief in het leven en is ze druk bezig met haar studie en vrijwilligerswerk. Hoe Sharon dit allemaal aanpakt?  Dat deelt ze vandaag met je!

1. Kun je in het kort iets over jezelf vertellen?

Ik ben Sharon, een 24 jarige rechten student, ik studeer fulltime en doe vrijwilligerswerk bij een non-profit organisatie waar ik jongeren help met huur(recht)vragen. Ik vind het dan ook leuk om wetten te onderzoeken en te kijken hoe ik mensen kan helpen als ze aan mij vragen stellen over juridische onderwerpen.

Hiervoor heb ik mode gestudeerd en vind het nog steeds leuk om kleding, websites, logo’s of prints te ontwerpen en tenslotte doe ik veel met honden. Ik heb een hondje (een Shiba inu) en ik pas regelmatig op honden van vrienden en of familie.

2. Welke chronische aandoening (lichamelijk/psychisch) heb je en sinds wanneer? Wat houdt dit voor jou in?

Toen ik ongeveer 8 was heb ik een meniscus operatie gehad, nadat ik een ongeluk heb gehad nadat ik verkeerd lande van een glij-paal. Tijdens de val draaide mijn onderbeen door, waardoor mijn meniscus was dubbel geklapt en ingescheurd. Op mijn 19de kreeg ik weer super veel kniepijn en we kwamen er toen na een aantal maanden achter dat mijn gehele meniscus was verwijderd en niet een klein stukje, wat na mijn eerste operatie werd beweerd.

Doordat de meniscus al 10/ 11 jaar weg was had ik al kraakbeen en een bot beschadiging (artrose) opgelopen. Dit zorgde er dan ook voor dat ik veel pijn had en niet lang kan lopen of staat maar ook lang zitten is pijnlijk. Ik heb op mijn 19de een operatie gehad waarbij mijn knie werd schoongemaakt en er gaten in mijn bot werd geprikt zodat er littekenweefsel over de beschadiging zou groeien.

Dit werkte alleen niet doordat er geen meniscus meer was, daardoor bleven de botten over elkaar schuren en beschadigingen geven. Uiteindelijk heb ik een meniscus transplantatie gehad (een meniscus van een overleden persoon). Deze operatie heeft de pijn verminderd maar alsnog bleef ik heel veel last houden.

Een aantal weken geleden heb ik nog een operatie gehad waarbij er een ijzeren pinnetje uit mijn knie is gehaald omdat deze voor ontstekingen in mijn knie bleef zorgen. De pijn is wel wat minder geworden, maar helaas blijf ik veel pijn houden en ben ik dan ook snel moe. Zomaar even naar een festival gaan zit er dan voor mij helaas niet in, aangezien mijn lichaam dan langer moet rusten om te herstellen.

3. Wat helpt jou om hier zo goed mogelijk mee om te gaan?

In het begin vond ik het heel lastig om gas terug te geven aangezien ik veel deed en mij vol inzetten voor mijn studie. Ik heb echt moeten leren om rust te nemen en nee te zeggen tegen vrienden als zij iets leuks gingen doen. Ook snapten veel mensen in mijn omgeving niet hoeveel pijn ik had en bagatelliseerde de situatie dan ook.

Ik heb dus ook moeten leren dat ik niemand uitleg verschuldigd ben en als ze het niet snappen of niet willen snappen je dan soms de keuze moet maken om afstand van deze mensen te nemen. Vooral om mijn beperking niet altijd meteen zichtbaar is. Ik kan redelijk normaal lopen alleen als ik moe ben of veel pijn dan kan ik wat mank gaan lopen.

4. Wat belemmert jou in het dagelijks leven en hoe ga je hiermee om?

In het dagelijks leven merk ik dat ik vaak drukke plekken vermeid, ook lange wandelingen met de honden kan ik niet altijd maken. Ik kijk dan wel altijd of er tijdens de wandelingen wat bankjes zijn of andere plekken waar ik even kan uitrusten.

Uitgaan, naar feestjes en festivals ga ik eigenlijk alleen in de zomervakantie aangezien ik dan een aantal dagen kan bijkomen zonder de druk van mijn studie. Ook een dagje naar een pretpark kan ik niet zomaar plannen. ik moet dan een rustige dag uitzoeken of er een weekendje van maken zodat ik het over 2 dagen verdeel zodat ik mijn energie kan verdelen en niet te veel pijn krijg.

5. Heb je een uitkering of maak je gebruik van toeslagen of voorzieningen om jouw situatie wat gemakkelijker te maken?

Ik krijg vanuit de gemeente een studietoeslag. Het is voor mij niet mogelijk om naast mijn studie een volwaardige bijbaan te kunnen hebben. Het vrijwilligerswerk wat ik doe, kan ik bijna helemaal zelf inplannen kwa uren en sluit perfect aan bij mijn studie. Hierdoor heb ik vanuit de gemeente een GO gehad om het vrijwilligerswerk naast mijn studie te mogen doen zonder verlies van de toeslag.

Ik merk wel dat sommige mensen het niet eerlijk vinden of niet begrijpen waarom ik de toeslag krijg. Dat vond ik in het begin heel erg lastig, omdat ik zelf ook liever zou kunnen werken en niet afhankelijk zou zijn van een toeslag. Dit is ook een reden waarom ik zelf ook gratis juridisch advies geef en andere jongeren wil helpen. Doordat ik een toeslag krijg vanuit de maatschappij vind ik het ook heel belangrijk dat ik ook iets terug doe voor de maatschappij.

6. Hoe plan jij alles zodat je balans houdt tussen school, werk of dagbesteding en vrije tijd?

Ik heb 4 periodes van 10 weken in mijn studie. De eerste weken is het wat rustiger en kan ik nog wat leuke dingen met vrienden doen. Vanaf de 5de week focus ik mij alleen op school en mijn eigen rust. Ik zie dan eigenlijk amper mijn vrienden en doe ik ook niet veel leuke dingen. Ik ben dan echt alleen bezig met mijn studie en zorgen dat ik genoeg rust neem.

Soms baal ik wel als ik geen hoge cijfers haal, maar ik weet ook dat gezondheid beter is dan alleen maar met school bezig zijn. Toen ik nog op de kunstacademie studeerde was dat 24/7 mijn leven en gaf ik alles op voor mijn studie. Nadat ik erachter kwam dat het foute boel was met mijn knie heb ik het nog wel geprobeerd, maar helaas was er weinig begrip vanuit leraren en studenten.

Er werd heel erg gedaan alsof ik mezelf een voorrangspositie wilde aanmeten en ik wilde dat iedereen rekening met mij moest houden terwijl dit totaal niet was wat ik wilde. Hierdoor heb ik ook moeten kiezen om te stoppen met die studie.

7. Wat wil jij meegeven aan andere chronisch zieke jongeren?

Het is super belangrijk dat je altijd eerst kijkt naar wat je lichamelijk kan. Je moet daar nog jaren mee doen en alleen jij weet wat je grenzen zijn. Probeer altijd duidelijk te maken/ uit te leggen aan je vrienden wat er is veranderd en hoe jij met de situatie om gaat en wat er in de vriendschap zou kunnen veranderen.

Ik heb zelf al meerdere keren meegemaakt dat mensen de situatie en de beperking niet snappen waardoor de vriendschap verwaterd. Je moet je dan ook nooit aanpassen aan andere mensen en hun verwachtingen, maar altijd jezelf en je gezondheid op de eerste plek zetten.

Blijf Sharon volgen!

Sharon doet vrijwilligerswerk bij een non-profit organisatie waar ze jongeren helpt met huur(recht)vragen. Benieuwd wat ze precies doet? Bekijk het op jonghuren.nl. En wil je nou op de hoogte blijven van Sharon? Dan kun je haar volgen via Instagram!

Dankjewel Sharon, voor het delen van jouw verhaal!

 

Verder lezen over onderwerpen uit Sharon haar verhaal:

 

Vorig ervaringsverhaal:

 

Blijf op de hoogte van ECJP via Facebook en Instagram

Geef een reactie:
Meer artikelen

Hulp nodig?

App of mail ons:

More Posts

Of bericht ons op Facebook:

Ervaringscentrum Jong Perspectief...

is dé plek voor en door jongeren met een chronische aandoening of beperking.

Bij ECJP is kun je je vraag of situatie kwijt kunt en vind je praktische steun.

Lees herkenbare ervaringsverhalen en nuttige informatie die je verder helpt met jouw situatie! We zijn er om het het gemakkelijker te maken om keuzes te maken en om twijfels weg te nemen, zodat we met elkaar het maximale uit het leven kunnen halen.

Lettertype vergroten
Draai contrast om
Scroll naar top