Praten met je ouders over moeilijke zaken kan lastig zijn. Wat als je met problemen zit, maar je ouders (of opvoeders) het moeilijk vinden om daar mee om te gaan? Zeg je dan maar niets meer, om hen de pijn te besparen? Of ga je alsnog naar ze toe, want: ze zijn immers je ouders. We kregen hierover een vraag via WhatsApp. Het is ook een lastige situatie als je ouders erg emotioneel betrokken zijn bij jouw problemen. Hoe je hier het beste mee om kunt gaan, delen we vandaag in dit blog bericht.

Praten met je ouders over moeilijkheden, hoe pak je dit aan? 7 tips!

De één heeft een hele goede band met zijn of haar ouders/opvoeders en verteld gemakkelijk alles aan ze, de ander heeft een minder goede band en houdt meer voor zich. Dit verschilt per persoon en is door omstandigheden zo gevormd. Het kan in beide situaties voorkomen dat je moeite hebt om jouw (beladen) verhaal te delen met je ouders.

Wanneer je last hebt van psychische of lichamelijke klachten kan het zijn dat je ouders hier moeite mee hebben. Logisch ook; jij bent hun kind en zij willen niets liever dan dat jij gelukkig bent. En als dat niet zo is, dan doet dat pijn. Het kan zijn dat ze emotioneel worden als jij vertelt wat er speelt, of dat je ziet dat het hen pijn doet. Dat kan erg moeilijk zijn, want jij wil je ouders natuurlijk ook geen pijn doen, waardoor je misschien het besluit neemt maar niets meer te zeggen.

Toch is dat niet de beste keuze. Jouw ouders zijn er om voor jou te zorgen, natuurlijk is het voor hen moeilijk als het minder goed met je gaat, maar het is aan hun om hier mee om te gaan.

praten met ouders ecjp

Praten met je ouders: ben eerlijk

Als je merkt dat je door de reactie van je ouders minder open bent, is het slim om aan te geven waar je mee zit. Geef bij je ouders aan dat je het moeilijk vindt dat ze zo emotioneel worden. Dat je het lastig vindt dat je ziet dat ze pijn hebben. Zij kunnen dan aan jou uitleggen waarom dit is. Daarbij is het voor je ouders ook prettig om te weten, omdat ze er op deze manier rekening mee kunnen houden.

Je kunt altijd beter bij je ouders aangeven wat je moeilijk vindt in plaats van besluiten niets meer te zeggen. Praten over zowel lichamelijke als psychische klachten is erg belangrijk om er beter mee om te kunnen gaan. Daarnaast willen je ouders wellicht graag naar je luisteren maar is het voor hen ook even zoeken hoe ze het beste met de situatie om kunnen gaan.

Schaam je je voor je situatie? Wil je je ouders niet teleurstellen of voel je je misschien zelfs een aansteller? Spreek dit uit! Je ouders zullen dan begrijpen waarom je het lastig vindt.

Lees ook: Waarom praten over psychische of fysieke klachten zo belangrijk is >>

Geef je ouders de tijd om te verwerken

Of het nou gaat om een lichamelijke of psychische aandoening; ook je ouders hebben tijd nodig om dit alles te kunnen verwerken. Jij bent hun kind en ze willen niets liever dan dat het goed met je gaat. Je kunt je voorstellen dat wanneer jij je ouders bijvoorbeeld vertelt een eetstoornis te hebben, ze best geschokt kunnen reageren. Hetzelfde geldt als er wordt ontdekt dat je een chronische ziekte hebt.

Net zo goed als dit voor jou een lastig onderwerp is waar veel bij komt kijken, is dit voor je ouders ook zo.

Praten met je ouders, 7 tips:

1. Ben eerlijk

Hoe moeilijk dit ook is, eerlijkheid gaat je verder helpen. Het is voor jouw ouders misschien moeilijk om te horen hoe het écht met je gaat, maar het zal nog 10x moeilijker zijn als ze hier veel later pas achter komen en niets voor je hebben kunnen doen.

2. Geef aan wat jouw behoefte is

Wil je dat ze enkel naar je luisteren? Dat ze met je mee zoeken naar een oplossing of hulpverlening? Wil je advies en tips? Geef bij je ouders aan wat je van ze nodig hebt, waar ligt jouw behoefte? Door dit duidelijk aan te geven kunnen zij er ook makkelijker op inspelen.

3. Accepteer hun hulp

Het kan moeilijk zijn om hulp van je ouders te accepteren, toch kan het erg prettig zijn om wat steun te krijgen en willen zij alleen maar het beste voor je. Probeer in te zien dat ze het beste met je voor hebben en jou willen helpen waar mogelijk. Als je het echt niet eens bent met de geboden hulp mag je dit natuurlijk aangeven. Vertel er ook bij wat je dan wél zou waarderen.

4. Voel je niet verantwoordelijk voor je ouders

Je ouders/ opvoeders zijn volwassen mensen en kunnen heel goed voor zichzelf zorgen. Natuurlijk doet het pijn als je ziet dat je ouders moeite hebben met jouw situatie maar dit is niet jouw verantwoording. Dit is iets wat je ouders zelf moeten oplossen. Geef hen daarin ook de tijd en probeer dit verder los te laten.

5. Ben niet bang om hen pijn te doen

Vaak besluiten jongeren om niets tegen ouders te zeggen omdat ze bang om hen te kwetsen of pijn te doen. Hoe je het ook wend of keert: dit zal gebeuren. Je zal je ouders kwetsen en pijn doen. Echter is dit geen reden om alles maar voor je te houden. Nogmaals: dit is iets waar jouw ouders mee om moeten (leren) gaan en zij hebben wellicht liever dat je eerlijk bent dan dat je uit voorzorg verzwijgt wat er met je is.

6. Bedenk vooraf wat je wilt vertellen

Als je voor jezelf duidelijk hebt wat je wel en niet wilt vertellen is het makkelijker om het gesprek aan te gaan. Je bent dan al meer voorbereid. Als je dit voor jezelf duidelijk hebt kun je bepalen wanneer je dit het liefste wilt bespreken. Kies een moment dat je ouders ook de tijd hebben om naar je te luisteren, zodat alles rustig besproken kan worden. Wil je een back-up? Schrijf dan wat belangrijke zaken op een papiertje en houd deze bij de hand tijdens het gesprek.

7. Kies een moment met genoeg tijd

Als je met je ouders wilt praten over jouw situatie is het handig om hiervoor een moment te kiezen dat je ouders (en jijzelf ook) tijd genoeg hebben. Niets is zo vervelend dan een moeilijk gesprek halverwege moeten afkappen. Weet je niet precies wanneer dit voor je ouders het beste uitkomt? Plan dan samen een middag of avond om even te praten, dan weet je zeker dat er dat moment tijd genoeg is en jij hebt nog even de ruimte om je voor te bereiden.

Lees ook: Wat is een POH-GGZ en wat kan hij/zij voor je betekenen? >>

Schrijf het op!

Vind je het te moeilijk om jouw verhaal aan je ouders te vertellen? Het kan helpen om het op papier te zetten. Je kunt dan beter nadenken over hoe je dingen wilt verwoorden en hebt langer de tijd om te bepalen wat je precies wilt vertellen en hoe je dit wilt doen. De brief kun je aan je ouders geven zodat zij deze kunnen lezen, daarna kun je eventueel het gesprek aangaan.

Je kunt in je brief vermelden wat je van hen verwacht; wil je dat ze naar jou toekomen en het gesprek starten? Verwacht je een brief terug?

Laat dit weten, dan weten jouw ouders/opvoeders ook wat jij het fijnste vindt en hoe ze je het beste kunnen benaderen.

Praten helpt

Het kan lastig zijn om je persoonlijke verhaal te delen met je ouders, om verschillende redenen. Wat de reden ook is: we hopen dat je na het lezen van dit artikel toch de stap durft/ wilt zetten om met je ouders in gesprek te gaan. Lichamelijke en/of psychische klachten kunnen veel van je vragen en kosten veel energie. Daarbij kun je sommige dingen gewoon niet zelf oplossen en is het erg handig om hulp te vragen bij je ouders.

Zit je in therapie? Dan kan het ook helpen om je vader of moeder (of beiden) mee te nemen naar een therapie sessie, zodat je niet alles alleen hoeft te doen en je therapeut je ouders wat meer kan uitleggen over hoe jouw situatie in elkaar steekt. Dit kan ook zorgen voor meer duidelijkheid en begrip.

Mocht je bovenstaande situatie herkennen en wil je graag wat meer tips? Stuur ons dan een gratis WhatsApp berichtje. Heb je zelf tips om aan het lijstje toe te voegen? Laat dit dan zeker weten in een reactie!

 

Blijf op de hoogte van ECJP via Instagram en Facebook

Lettertype vergroten
Draai contrast om