Het verschil tussen een klinisch en poliklinisch revalidatietraject

revalidatie

Het verschil tussen een klinisch en poliklinisch revalidatietraject

Een revalidatietraject kan je worden aangeboden als je een chronische aandoening hebt. Tijdens zo’n traject werk je met meerdere disciplines en krijg je begeleiding om te leren leven met je aandoening. Wat er in zo’n traject allemaal voor therapieën worden aangeboden is afhankelijk van je ziektebeeld en situatie. Dit kan dus per persoon verschillend zijn. Maar wat is het verschil tussen een klinisch en poliklinisch revalidatietraject? Je leest het in dit artikel, mét ervaring van twee jongeren.

Degene die haar ervaring deelt over een klinische revalidatie wilde graag anoniem blijven. De ervaring met de poliklinische revalidatie is geschreven door Nathalie, teamlid van ECJP.

Het verschil tussen een klinisch en poliklinisch revalidatietraject

Er zijn verschillende soorten revalidaties. In dit artikel bespreken we er twee van en geven we uitleg over het verschil tussen een klinisch en poliklinisch revalidatietraject.

  • Een klinische revalidatie houdt in dat je in het revalidatiecentrum verblijft wanneer je de het traject volgt. Je verblijft blijft dus een x aantal weken in het revalidatiecentrum.
  • Een poliklinische revalidatie houdt in dat je zelf op en neer komt naar het revalidatiecentrum. Je slaapt gewoon thuis en gaat zelfstandig naar het centrum toe als er afspraken staan.

Klinisch revalidatietraject

Toen mijn huisarts interne revalidatie voorstelde wist ik niet zo goed wat ik hiervan moest vinden. Ik vond het enerzijds wel fijn om alle hulp op één plek te krijgen, maar anderzijds ook lastig om mijn dagelijks leven (school, vrienden, vrijetijdsbesteding) helemaal stil te leggen.

Interne revalidatie wordt ook wel klinische revalidatie genoemd. Klinische revalidatie wil zeggen dat je ook in een revalidatiecentrum of een revalidatieafdeling in een ziekenhuis overnacht.

Klinische revalidatie verloopt, net als poliklinische revalidatie, meestal via drie fasen:

  • Observatie
  • Behandeling
  • Afronding (ontslag uit het centrum of ziekenhuis).

Je krijgt begeleiding van een multidisciplinair behandelteam, dat werkt volgens een behandelplan.

Alles op één plek

Dat vond ik een van de grootste voordelen van interne revalidatie, dat alles op één plek zit. Zoals hierboven vernoemd wordt het traject meestal uitgevoerd door een multidisciplinair team (dat wil zeggen: hulpverleners van verschillende gebieden) bestaande uit bijvoorbeeld:

  • Revalidatiearts
  • Fysiotherapeut
  • Ergotherapeut
  • Psycholoog
  • Pedagoog
  • Verpleegkundige
  • Diëtist
  • Maatschappelijk werker

Zo kan zo breed mogelijk gekeken worden naar jouw behoeftes en hier goed op ingespeeld worden. Zo heeft elke specialist apart een behandelplan voor jou, dat past binnen het doel dat je met het team hebt opgesteld!

Mijn revalidatietraject begon met een intakegesprek met een revalidatiearts en psycholoog. Samen met hen werd mijn fysieke gesteldheid besproken en een hulpvraag opgesteld. Achteraf had ik hier zelf liever van tevoren al over nagedacht.

Dat wil ik anderen dus ook graag meegeven: denk vooraf goed na over de hulpvraag die jij voor ogen hebt.

  • Wat wil jij bereiken met dit traject?
  • Wat wil je er van leren?
  • Waarin wil jij groeien?

Zo voorkom je dat de hulpverleners een hulpvraag opstellen die niet bij jouw wensen past!

5 weken intern

Bij het traject dat ik volgde ben ik 5 weken intern verbleven. Dit was samen met een aantal leeftijdsgenoten, wat ik zelf heel fijn vond. Tijdens het traject ging ik naar een college in de buurt (niet naar mijn eigen school) en werkte ik zelf aan de stof voor de aankomende proefwerken/tentamens.

Na school was er een programma dat bestond uit therapie-sessies en vrijetijdsbesteding. ’s Avonds kookten we zelf, onder begeleiding van de aanwezige pedagogen. Na het avondeten hadden we een gevarieerd programma; sport, spel en relaxen werden allemaal ingepland. Daarnaast had je genoeg vrije tijd om ook iets voor jezelf te doen!

De indeling van een revalidatietraject hangt sterk af van waar/waarvan je revalideert. Zo kan het zijn dat het ene traject vooral gericht is op fysieke revalidatie terwijl het andere gericht is op het opbouwen van een weekplanning.

Kijk goed naar wat jij nodig hebt!

revalidatie

Poliklinisch revalidatietraject

Een revalidatietraject was voor mij het laatste redmiddel wat nog kon worden ingezet voor mijn chronische pijn na verschillende therapieën en behandelingen gevolgd te hebben. Tijdens het intakegesprek werd me gevraagd of mijn voorkeur lag bij het revalideren in een groep of alleen, mijn voorkeur lag bij een individueel traject omdat ik erg gevoelig ben voor (negatieve) energieën van anderen. Uiteindelijk is besloten dat ik inderdaad individueel een traject mocht volgen.

Voor het traject van start ging heb ik een bijeenkomst gevolgd samen met mijn moeder waar uitleg werd gegeven over chronische pijn en het revalidatietraject. Gauw genoeg daarna kon ik – na een observatie dag – starten met mijn traject van 3 maanden. Ik had 4 therapieën per week, verdeeld over 2 dagdelen.

  • 2x per week fysiotherapie: Dit was gericht op het sterker maken van de spieren en belastbaarheid van mijn lichaam leren kennen en vergroten.
  • 1x per week ergotherapie: Samen keken we naar hoe ik de dagelijkse dingen doe en hoe ik dit makkelijker kan maken.
  • Om de week een gesprek met de psycholoog of maatschappelijk werker.
  • 2x per week conditietraining (zelfstandig in het revalidatiecentrum).
  • Af en toe een gesprek met de revalidatie arts.

De confrontatie met jezelf

Het traject op zich vond ik erg pittig; je wordt onwijs geconfronteerd met je aandoening omdat je er zo veel mee bezig bent. Bij de fysio was het lichamelijk zwaar en bij de maatschappelijk werker en psycholoog was het psychisch best pittig. Ook omdat ik zelf nog midden in het acceptatieproces zat wat het niet makkelijker maakte.

Daarbij kwam nog de reis die ik ervoor moest maken met het openbaar vervoer, gemiddeld was ik een uur onderweg. Soms had ik het geluk dat mijn ouders mee wilde gaan zodat ik niet met het OV hoefden, dat maakte het wel wat makkelijker.

In de tijd dat ik het revalidatietraject volgde (2013) zat ik in het 3e jaar van de opleiding Persoonlijk begeleider gehandicaptenzorg. Ik liep toen 5 dagen per week stage. Echter werd dit door het revalidatietraject 3 dagen per week zodat ik de dagen dat ik revalidatie had, ook rust kon nemen. Hierdoor liep ik een half jaar vertraging op van mijn studie (wat ik op dat moment heel lastig vond) maar uiteindelijk heb ik hierdoor wel mijn diploma gehaald.

Leerzaam traject

Het revalidatietraject was erg leerzaam. Het enige wat ik jammer vind, is dat het na de tijd die er voor gegeven wordt, ook geen ruimte is voor verlenging. Op het moment dat ik ‘klaar’ was, wilde ik graag nog langer door omdat ik voor mijn gevoel nog niet bereikt had wat ik wilde. Echter was dit niet mogelijk omdat het potje leeg was en ze daardoor niets meer voor me konden betekenen. Het laatste wat ze deden was een doorverwijzing naar een psychiater.

Daarnaast heb ik niets meegekregen om thuis mee verder te gaan. Je bent 3 maanden intensief aan jezelf aan het werken daarna is het ineens klaar, afgelopen. Er was geen nazorg. Dat is wel iets waar ik moeite mee had, maar ondanks dat, heeft het traject me wel meer geleerd over mezelf, mijn belastbaarheid en hoe ik het beste kan omgaan met chronische pijn.

Verschil klinisch of poliklinisch revalidatietraject

Er is dus een verschil tussen een klinische of poliklinische revalidatie. In welk traject je wordt ingedeeld is onder andere afhankelijk van je eigen situatie (karakter en ziektebeeld) en van het advies van de revalidatie arts. Beide soorten revalidatie hebben voor- en nadelen.

Bij een klinische revalidatie is het prettig dat je intern zit en daardoor meer focus kunt leggen op de revalidatie omdat er verder weinig zaken zijn waar je je mee bezig hoeft te houden. Tegelijkertijd kan juist dit als moeilijk worden ervaren omdat overige zaken in je leven, zoals school, werk en sociale contacten tijdelijk stil liggen.

Bij een poliklinische revalidatie is dit dus anders; de revalidatie vind plaats terwijl je doorgaat met school, werk en sociale contacten. Echter kan dit meer druk geven omdat de revalidatie ‘tussendoor’ moet en er geen complete focus op ligt.

Echter is het dus van meerdere zaken afhankelijk in wat voor revalidatietraject je wordt ingedeeld.

Via deze link vind je een overzicht van alle revalidatiecentra in Nederland mét beoordeling! 

 

Heb je nog vragen over een revalidatietraject of heb je zelf een ervaring die je graag deelt? Laat het zeker weten in een reactie! Of app ons gratis voor meer info.

 

Nog even verder lezen?

 

Blijf op de hoogte van ECJP via Facebook en Instagram

Geef een reactie:
Meer artikelen

Hulp nodig?

App of mail ons:

More Posts

Of bericht ons op Facebook:

Ervaringscentrum Jong Perspectief...

is dé plek voor en door jongeren met een chronische aandoening of beperking.

Bij ECJP is kun je je vraag of situatie kwijt kunt en vind je praktische steun.

Lees herkenbare ervaringsverhalen en nuttige informatie die je verder helpt met jouw situatie! We zijn er om het het gemakkelijker te maken om keuzes te maken en om twijfels weg te nemen, zodat we met elkaar het maximale uit het leven kunnen halen.

Lettertype vergroten
Draai contrast om
Scroll naar top